Przeddzień

Łuk triumfalny z XX w.

Pogorszenie pogody. Chmury, trochę wieje, przelotnie w dzień popadywało. Po drodze do miasta zatrzymaliśmy się w La Defence, by przede wszystkim zobaczyć najnowszy (póki co) łuk triumfalny w Paryżu. Wielki sześcian robi wrażenie, podobnie jak widok z niego w kierunku miasta; doskonale widać Łuk Triumfalny na placu de Gaulle'a, oddalony o dobre parę kilometrów. Trzeba było szybko się zabierać, bo pod łukiem na La Defence zawsze wieje, a dziś wiało mocno.
Przemieściliśmy się więc do miasta, by zapoznać się ze strefą startu i mety. Pierwszej jeszcze nie było, ale strefa mety na Avenue Foch robi wrażenie swoim ogromem. To około kilometra szerokiej ulicy, która jutro będzie zapchana dziesiątkami tysięcy biegaczy, pracowników obsługi, kibiców.

Zrobiliśmy sobie fotki na tle zielonej bramy, gdzie będzie linia mety i znaleźliśmy miejsce na

Jutro mamy nadzieję tam się znaleźć :)

spotkanie po biegu. To ostatnie jest ważne, bo w wielotysięcznym tłumie nie ma szans, by się wypatrzyć. Umówić się trzeba w konkretnym miejscu i nie liczyć na szczęśliwy przypadek...
I reszta zwiedzania miasta. Sainte Chapelle, arcydzieło architektury gotyckiej, z przepięknymi witrażami z XIII wieku. Potem cmentarz Pere Lachaise, z obowiązkową wizytą na grobie Chopina, a potem dla równowagi - na mogile Jima Morrisona (The Doors).
Obiad znów w Łacińskiej, tym razem w knajpce z kuchnią francuską. My z Moniką wzięliśmy po zestawie lekkostrawnym i niezbyt wielkim, Leszek dał się namówić kelnerowi na raclette - przyrządzaną przy stoliku potrawę złożoną z wędlin polewanych topionym na bieżąco świetnym serem, do tego pieczywo i ziemniaki w mundurkach. Pyszne to było, ale czy lekkostrawne? Sera na oko było z ćwierć kilo, Leszek wciągnął wszystko, z naszą drobną tylko pomocą. Mam nadzieję, że strawi to do jutra :)